Language Switcher Fallback

Nieuwe casuïstiek: Ridder te voet

Hij was er maar druk mee en reed in 8 maanden tijd vele malen naar verschillende financiële instellingen om een variëteit aan transacties uit te voeren. Maar liefst 41 transacties waarin hij betrokken was, werden aan de FIU-Nederland gemeld. 21 money transfers naar de Verenigde Staten van Amerika en Colombia voor een totaalbedrag van ongeveer 41.000 euro en wisseltransacties van Britse Ponden en Zwitserse Franken naar totaal zo'n kleine 50.000 euro. Ook wisselde hij enkele keren euro’s van kleine naar grote coupures om en verrichtte bovendien opnames en stortingen op een bankrekening voor respectievelijk 13.000 en 42.000 euro. FIU-Nederland bracht met een analyse zijn hele financiële handel en wandel in kaart. Toen vervolgens bleek dat de man in het geheel geen legitieme inkomsten had, was wel duidelijk dat hij zich met praktijken bezig hield die het daglicht moeilijk konden verdragen.

Het onderzoek werd overgedragen aan de FIOD en dit leidde al snel tot inzicht op welke wijze de man aan al dat geld kwam. Hij hield zich bezig met zogenaamde “advance fee oplichting”. Hij verzond mailings over gewonnen loterijprijzen naar particulieren in het buitenland. De aangeschreven mensen konden 'hun' loterijprijs claimen, maar dienden eerst enkele tientjes over te maken om het prijzengeld vrij te kunnen innen. Wellicht naïef, maar toch geloofden veel slachtoffers dat ze een onverwachte meevaller hadden en maakten de het gevraagde bedrag per cheque of in contanten over aan de verdachte. Er was echter helemaal geen sprake van gewonnen prijzen. Alle overmakingen van slachtoffers stak de verdachte dan ook in eigen zak.

En zo maakte de verdachte, onder andere in Canada, veel slachtoffers. Het waren per keer maar een paar tientjes, maar door het grote aantal mensen dat in de oplichting tuinde, was de opbrengst fors te noemen. Zo wist hij in acht maanden tijd bijna een miljoen euro binnen te halen. De verdachte gebruikte meerdere postbussen in diverse Nederlandse steden om de cheques of het per post verzonden contante geld te ontvangen. Hij reed daartoe dagelijks van de ene postbus naar de andere om de 'oogst' van de dag binnen te halen.

De man werd voor de oplichting aangehouden. In zijn woning werden twee doorgeladen vuurwapens en enkele kluisjes met een flinke hoeveelheid contant geld in beslag genomen. Proces-verbaal werd opgemaakt en vervolging ingesteld.

Tijdens de rechtszaak beoordeelden de rechters de oplichting als zeer ernstig, vanwege de geraffineerde wijze waarop de verdachte zijn oplichting had uitgevoerd en het feit dat hij voor hetzelfde delict al eens in Amerika was vervolgd. Bovendien was uit de aangiftes gebleken, dat hij door zijn oplichtingpraktijken veel kwetsbaren uit de samenleving geld afhandig had gemaakt. De veroordeling loog er dan ook niet om. Hij werd veroordeeld tot 3 jaar gevangenisstraf en het schadeloosstellen van een aantal benadeelden. Bovendien werd naast de wapens ook het in de woning aangetroffen geld afgepakt. 

Als klap op de vuurpijl oordeelde de rechtbank, dat hij ook zijn mooie glimmende inbeslaggenomen Audi Q7 niet meer terug zou zien. De veroordeelde had immers zijn auto gebruikt om van en naar de postbussen te rijden om het geld en cheques van zijn slachtoffers op te halen. De wet geeft de mogelijkheid tot verbeurdverklaren van voorwerpen waarmee strafbare feiten zijn gepleegd. En dat was in dit geval dus de auto. Door zijn detentie kon hij sowieso niet in de bolide rijden, maar door deze verbeurdverklaring er na dus ook niet meer. Na zijn detentie ridder te voet dus. 

Meer casuïstiek vindt u op de pagina Meldgroepen.