In haar bijdrage staat de vraag centraal: “Wat kunnen we leren van andere jurisdicties – en wat bepaalt succesvolle internationale samenwerking?”

Enkele kernpunten uit haar verhaal:

Internationale samenwerking vanaf het begin
De Nederlandse aanpak is systeemgericht. Dat vraagt om vroegtijdige internationale samenwerking, want netwerken en witwasstructuren beperken zich zelden tot landsgrenzen. Denk hierbij ook aan de rol van gezamenlijke initiatieven zoals TMNL.

Leren van landen die op de FATF-grijze lijst hebben gestaan
Landen als Letland en de VAE die op de grijze lijst stonden laten zien dat snelle, doortastende verbeteringen mogelijk zijn. Wetgeving, toezicht en capaciteit worden daar met enorme focus op orde gebracht. Een leerzaam voorbeeld voor ons allemaal.

Verschuiving van witwassen buiten het bancaire domein
Er lijkt een verschuiving gaande waarbij er minder wordt witgewassen via de banken, een teken van vooruitgang. Maar dat betekent ook dat andere poortwachters nu aan zet zijn. Wat kunnen zij leren van wat de banken hebben gedaan tot nu toe? 

Kansen onder AMLA en AMLR
Met de komst van AMLA en de nieuwe regelgeving wordt internationale én cross-sectorale samenwerking naar een nieuw niveau getild. Artikel 75 AMLR maakt informatie-uitwisseling tussen private partijen mogelijk – binnen én over landsgrenzen heen.

De boodschap is duidelijk: alleen samen – nationaal én internationaal – kunnen we effectief optreden tegen financieel-economische criminaliteit.