Bij ongebruikelijke transacties ligt het voor de hand om te denken dat het gaat om betalingen tussen partijen in Nederland. Of om transacties die in Nederland plaatsvinden. Toch is dat lang niet altijd zo. In de praktijk verloopt het betalingsverkeer veel internationaler. En ook transacties waarbij zowel de verzender als begunstigde geen link met Nederland heeft, worden met regelmaat bij ons gemeld.

Internationale transactie, toch meldingsplicht in Nederland

Dat gebeurt bijvoorbeeld als een betaling via een internationale betaaldienstverlener* loopt, waarvan het hoofdkantoor in Nederland is gevestigd. In dat geval is de betaaldienstverlener verplicht om ongebruikelijke transacties te melden bij FIU-Nederland, óók als geen van de betrokkenen een link met Nederland heeft. Dit geldt ook voor andere meldingsplichtige instellingen met een zogeheten Europees paspoort***, zoals elektronischgeldinstellingen** en Crypto-Asset Service Providers (CASP’s).

Voorbeeld
Zo kan het zijn dat een Franse aanbieder van luxe horloges de online betalingen laat verwerken door een in Nederland gevestigde betaaldienstverlener. Als een Spaanse klant vervolgens een horloge koopt en de betaaldienstverlener een ongebruikelijke transactie vaststelt, meldt de betaaldienstverlener de transactie bij FIU-Nederland. Hoewel de koper en verkoper allebei geen directe link met Nederland hebben, komt de melding dus wél in Nederland terecht.

Vooral betaaldienstverleners

Het internationale karakter van het betalingsverkeer is vooral zichtbaar binnen de sector van de betaaldienstverleners. In 2025 had maar liefst 90% van de ongebruikelijke transacties die door betaaldienstverleners werden gemeld geen directe Nederlandse link. De voornaamste reden hiervoor is dat het hoofdkantoor van de betaaldienstverlener in Nederland is gevestigd, zoals hierboven beschreven. Er zijn echter ook veel betaaldienstverleners die wél hoofdzakelijk melden over transacties met een link naar Nederland.

De totaalcijfers worden met name gekleurd door enkele aanbieders die sterk internationaal georiënteerd zijn. Dit zijn veelal betaaldienstverleners die klanten bedienen in het luxe-segment, waardoor zij veel creditcardbetalingen verwerken van een bedrag hoger dan 15.000 euro. Dit raakt precies de objectieve meldindicator: het grensbedrag waarbij betaaldienstverleners bij overschrijding verplicht zijn om de transactie te melden bij FIU-Nederland.

Geen blauwdruk voor witwasdreiging in Nederland

Deze cijfers onderstrepen hoe internationaal ons betalingsverkeer is. Tegelijkertijd betekent het dat de totale waarde van de transacties die we uiteindelijk verdacht verklaren, niet één-op-één een blauwdruk vormt voor de witwasdreiging binnen Nederland. Een aanzienlijk deel van de meldingen heeft immers betrekking op internationaal betalingsverkeer dat wel dóór Nederland loopt, maar zich niet ín Nederland afspeelt.

* Betaaldienstverleners (niet-banken) faciliteren betalingstransacties tussen verschillende partijen, zoals klanten en bedrijven. Ze verwerken onder meer transacties, zorgen ervoor dat bedrijven verschillende betaalmethodes kunnen accepteren en zorgen voor de benodigde infrastructuur en beveiligingsmaatregelen.

** Een elektronischgeldinstelling is een van de typen betaaldienstverleners. Dit zijn aanbieders/uitgevers van ‘elektronisch geld’. Voorbeelden van elektronisch geld zijn prepaid cadeaukaarten waarmee je in winkels kunt betalen, de OV-chipkaart en pasjes of polsbandjes die je opwaardeert en gebruikt als betaalmiddel bij evenementen.